Saturday, 16 May 2020

கடந்து வந்த பாதை




அனுபவம்
                     "கடந்து வந்த பாதை" இதை நான் எழுதியது 2013 துவக்க காலத்தில். அப்பொழுது எனக்கு திருப்பூரில் உள்ள "மரியாலயா" செல்லும் வாய்ப்பு கிடைத்தது.
                      ஆதரவற்ற குழந்தைகள், கைம்பெண்கள், கணவனை இழந்து பிள்ளைகளால் ஒதுக்கப்பட்டவர்களுக்கான இல்லம்தான் மரியாலயா.










என் கண்களின் ஈரம்
அவர் நெஞ்சினில் இல்லை

தாமரை இலையின் நீராய்
என் உறவுகளில் நான்

பகுத்தறிந்து படித்தறிந்த மக்கள்,
என் மனதறியவில்லை

உயிர்மாய்க்க துணிவில்லை,
கருவில் கைநீட்டும் என் செல்லத்தினால்...

மாரடித்து வீதி வந்தேன்

ஊரெங்கும் என்‌ கண்ணீர் கோலம்

கரம் நீட்டிய நல்லுள்ளங்கள்
காட்டிய திசைதான்
மரியின் ஆலயமான "மரியாலயா"

இன்று, 
தோள்கொடுத்து, 
அரவணைத்து,
ஆதரவாய் நிற்பது, 
நான் பெறாத என் பிள்ளைகளே!....

                                                      -லிடி

Thursday, 14 May 2020

அவள்


அழகின் கவி அவள் - வெண்
நிலவின் துகள் அவள்
நிற்கின்ற சுடர்தனில்
நீங்கா மங்கை அவள்

கருதனில் கருத்தரித்த அவள் - என்நெஞ்ச
கருதனில் கருத்தரித்த அவள்
என் நெஞ்சோடு வெளிவந்தாள்

உயிரினை தாங்கும் அவள் - என்
உயிரினில் நீந்திச் சென்றாள்
கவியும் அவளே
காவியமும் அவளே

அவளை சிற்பமாக்குவேன் - ஆனால்
நான் சிற்பியல்ல, வெறும் கல்லே...

அவளை ஓவியமாக்குவேன்- ஆனால்
நான் ஓவியனல்ல, வெள்ளை காகிதமே...

அவளை கவியாக்குவேன் - ஏனெனில்,
என் எண்ணமும்,எழுத்தும், மூச்சும் 
ஏன் எனக்கெல்லாம் அவளே...

தஞ்சமும் தரியுமாய் ஒருநாள் - இன்று
பட்டும் பசுமையுமாய் என் மனசோலை!...

கண்களினால் அவள் தீண்டியபோது,
கவியூறும் நெஞ்சினில்
அவள் பாதம் அமரச்செய்தேன்

எட்டி உதைத்த அவளிடம்,
"இது பூபாதம்" என்றது மனம்...

எத்துணை வலியை தாங்கிய நெஞ்சு,
வெடிக்கிறது அவளின் 
சிறுதுளிக் கண்ணீரைக் கண்டு...

அவள் என்னை அறியாத போதும்
என்மனம் என்றென்றும் அவளின்
பாதமலரே....

                                                         -லிடி